Disorientations - Close To Disappearing (Wool-E Tapes)

Review:CD-reviews uit BeNeLux
 Koen Asaert    5 februari 2020

Disorientations brengen een geluid voort dat teruggaat naar de melancholieke donkere jaren 80,, gecombineerd met een eigentijdse koelbloedige sound. Het trio, met leden van Melting Time en Lagüna, wil een rauw en meeslepend gezicht van postpunk laten zien. Ze overpeinzen op een luide en introspectieve manier over het leven, omdat voor hen muzikaal niets vrijblijvend is.


Op Close To Disappearing produceert Disorientations onderkoelde postpunk met een vleugje Jaren 90 punkrock. De stem van zanger-gitarist Niels Elsermans klinkt zeer Angelsaksisch en betoverend. Hold On bevat echo’s van Joy Division en nodigt uit tot een wilde pogo. De gierende gitaar in Collide danst met een wervelende bas over een droog drumgeluid en ik dans mee. Still ademt Weltschmerz, grijsheid en onrust uit, die doet denken aan tijden van ijzeren gordijnen en dreigende atoombommen.

Conclusie:
Disorientations schilderen met onprettige postpunkpenselen, gevonden in een sigarenkistje uit de jaren 80, een schilderij van vijftig tinten grijs en honderd tonen donkerder. “Close To Disappearing” is een feest voor wie van dansen in duisternis houdt.

 

Facebook / Bandcamp

live data:

FEB6 - w/ Rakta & Pointe Noire (Free Entrance), Supersonic, Paris, France
MAR28 - w/ The Lance Vance Vengeance, Le Zorba, Paris, France
APR15 - Afsnis Bij St Jacobs, Gent, Belgium
APR17-  O.666, Ostend, Belgium
 

 

  Contact