2016 was een bewogen jaar, ééntje met ups-and-downs. De dood van mijn held David Bowie zal me voor altijd bijblijven, niet in het minst omdat ik reeds een naar gevoel had bij het bekijken van zijn laatste video.
Het meest tot de verbeelding sprekende festival van dit jaar was zonder twijfel het driedaagse Metal Female Voices Fest in Wieze. Drie dagen warmte, liefde en fijne zangeressen die het beste van zichzelf geven, bijgestaan door supertalenten! De eerste dag: een unplugged sessie die de ware parels naar bovenbracht, zo heb ik genoten van Evig Natt, Mercy Isle, Andrea Casanova, Aria Flame, Lindsay Schoolcraft (Cradle of Filth), Satsuki, Maxi Nill, Enemy of Reality, Ana Carolina en zoveel andere coole artiesten! Opvallend iets was de sterkte van de bands die mochten openen: Evig natt (verkocht al hun CD’s uit nog voor het einde van de volgende groep) en Mercy Isle! Daarnaast waren er ook héél wat groepen die voor het eerst in Europa vertoefden (was meteen ook een sterke troef van het festival)! Zeg nu zelf het festival had bands aangetrokken uit Chili, Taiwan, Japan, … Dagen en weken nadien bleef mijn mailbox uitpuilen door de berichten, feedback en dankwoorden van de artiesten, fans … Kortom: MFVF is een warme aanrader voor 2017!
Een andere aanrader is Dubhfest, in Poperinge. Ik ben er voor het eerst naartoe getrokken en heb enorm genoten van de omgeving, de mensen en de bands: Freakangel, Doganov (wat een energie!), Near Earth Orbit, Whispering Sons (jonkies, maar wat een talent, van eigen bodem), Merciful Nuns …
Coalescaremonium is een ander hoogtepunt, waar ik voor het laatst kon genieten van Sirenia (ondertussen met nieuwe zangeres en die moet ik nog live aan het werk zien): het concept, de omgeving, de organisatoren … het is een blijvertje, maar ik weet ook al dat het niet simpel is om het hoofd boven water te blijven houden. Dit jaar hadden ze extra pech, door de terreur aanslagen, maar ik hoop echt dat de fans blijven komen en dat het unieke concept blijft aanslaan!
Als we het hebben over het reviewen, dan ben ik Alfa Matrix dankbaar dat ze bestaan en op de idee kwamen om het hele oeuvre van Suicidal Romance nog is uit te brengen, want daar zaten echte pareltjes tussen! Ook Blutengel kwam op de proppen met een best of die in feite een re-work heet te zijn! De manier waarop ze hun lievelingstracks herverwerkt hebben tot een hedendaags en passendere klank verdient een pluim en smaakt naar meer! Van mij mogen ze dat met al hun oudere CD’s doen, op deze manier krijgen hun nummer meer kracht en meer leven, dankzij de 2016 injectie!
Een groep die me nog een aantal jaren zal bijblijven is voor zeker Beseech: ik voel me echt betoverd door de klank, de stemmen, het gevoel! Mij i-pod is er alvast goed van voorzien! Evig Natt bracht niet alleen een fantastisch optreden, ook hun laatste schijf (in feite gaat dit op voor hun hele oeuvre) blijft gewoon hangen en kan niet anders dan in mijn top drie eindigen! Amon Amarth heb ik live aan het werk gezien en moet zeggen dat ze dik in orde zijn (wat een sterke live show die je van je sokken blaast), ook hun laatste CD behoort tot de beste van het jaar (en is gewoonweg hun beste ooit, je merkt het verschil duidelijk met hun ouder werk: het studio werk is op en top!). Lacrimas Profundere is nog zo een blijver: melancholie en oorwormen ten top! Alleen maar kwaliteit en geen vullers! Talent van eigen bodem mag niet ontbreken, deze keer is het de beurt aan The Honeymoon Cowboys waarbij Siglo XX zowaar even tot leven komt! Fans van de jaren ’80 komen hier zeker aan hun trekken! Vorig jaar was ik al compleet verknocht aan de melancholische en plakkerige sound van The 69 Eyes en in 2016 wisten ze me al helemaal te bekoren! Ik ben altijd al een fan geweest van The Unguided en zal dat ook na hun nieuwste schijf blijven. Hun artwork is ook zoals steeds dik in orde, net als de unieke mix tussen metal en electro/industrial! Red Zebra zal allicht nooit meer terugkeren, maar met hun nieuwe best of kon ik nog eens diep ademhalen en de sfeer van weleer nog is opsnuiven! Waar blijft overigens die nieuwe van EX-RZ? Die 17 seconds single in samenwerking met de zangeres van Whispering Sons smaakt duidelijk naar meer! Mijn top 10 sluit ik af met The Mission die een andere grote band (The Sisters of Mercy) een poepje laten ruiken en daarbij steun krijgen van de groten van deze aarde (oa Gary Numan). Ook live zijn deze heren scherper dan ooit en klinken ze ook beter dan de band die ze ooit achterlieten en die nu enkel nog voor het geld speelt, terwijl er bij hen het speelplezier gewoon van afdruipt (mis ze dus niet in Leuven, 12 mei, in het Depot)!
Top 10 van de vette schijven van 2016:
De grootste ontgoocheling is weggezet voor de nieuwste van Covenant, maar daar is al genoeg over geschreven: een schijf om zo snel mogelijk te vergeten! De Nieuwste van Mesh bereikte me niet, anders die vast en zeker in mijn top 10 gestaan! Skàlmöld bevestigde en eindigde net buiten mijn top tien. Ik kan hetzelfde zeggen van de nieuwe van The 69 Eyes, Sirenia, Delain, Crematory, Amaranthe, Serenity, Nervosa, Heimataerde, Blues Pills, Diabulus In Musica, Ancient Myth, Epica, Dolls of Pain, Skarlett Riot, Mercy Isle, Enemy of Reality, Huldre, Testament, Kolmteist en The Devil and The Universe.
Reviews gewijs zit ik al met mijn hoofd bij het volgende groot en bijzonder festival van 2017: Trolls et Légendes, in Mons. Hiervoor heb ik al met flink wat talent van eigen bodem mogen kennismaken: Ithilien, Hano-ah, Skeptical Minds, Naheulbeuk, Acus Vacuum, Rastaban … Ook The Dolmen hebben me weten te bekoren en kijk nu al uit naar een kokend heet feest in een uitverkochte Expo van Mons (als het zo goed loopt als de vorige editie die voor de drie dagen was uitverkocht)!? Dat het snel Paasvakantie is!
Ik wens jullie allen alvast een warm 2017 toe, zonder aanslagen, zonder vetes, zonder mensen die de boel bederven en bedrog plegen! Ik wil een warm en eerlijk 2017!
Afsluiten doe ik met de nieuwste clip van mijn Waalse vrienden:
