Het is best fair om te zeggen dat de 40.000 metalheads afgelopen maandag een streepje voor hadden bij de weergoden. Ze konden onder een aangenaam zomerzonnetje genieten van hun favoriete bands die, van hun kant vastbesloten waren om de naam van het festival alle eer aan te doen.
“Goe Vur In Den Oto” vervangt Fleddy Melculy
Omwille van aanpassingen aan de opbouw van het podium werd de openingsset van Fleddy Melculy geannuleerd. De catwalk, die daags voorheen deel uitmaakte van het geheel, werd afgebroken en weggenomen ten behoeve van Iron Maiden. De annulatie valt bijzonder zwaar voor Fleddy ….al zeker omdat de band sinds begin 2026 terug aan het touren is geslagen en stond te popelen om hun 10-jarig bestaan te vieren met de fans in het Middenvijver Park. Een kleine troost: een nieuw studio-album en opvolger voor “ Antichlist” wordt verwacht in het najaar van 2026.
Doro
Het is eigenlijk mooi om te zien hoe Doro Pesh na meer dan 40 jaar nog altijd met hetzelfde jeugdig enthousiasme op het podium staat. De voormalige Warlock- zangeres was de allereerste vrouw die op het legendarische “ Monsters of Rock” in Donington optrad ( 1986!) Onbewust een stichtend voorbeeld en bijgevolg effende ze ook het pad voor vele vrouwen die later in haar voetsporen zouden treden. De queen of Metal gaf maandag het beste vanuit haar rijk gevuld repertoire en dan vooral uit het Warlock era. “ Burning the Witches”, “ Raise your fist” en “ Warriors of the Sea” is maar een kleine greep uit de songs die Doro met haar legendarisch charisma en hart voor de fans ten tonele bracht. De mensen waren getuige hoe ze vol overtuiging met een vlammenwerper het publiek zegende en haar vlag mocht natuurlijk ook niet op het appel ontbreken. Na de overbekende song “All We Are” sloot Doro af met “Thunderspell”.
Testament
Gretig. Daarmee kan je de Bay Area Thrashlegende Testament misschien nog het best omschrijven. Een paar maanden geleden stelden zij in de Trix nog hun nieuw Album “ Para Bellum” voor….vandaag tekenen ze alweer present om hun nieuwe Europese tour af te trappen. Voor de mensen die er maandag niet konden bij zijn: er is nog een passage voorzien op het “ Alcatraz Festival” in augustus. Maar we dwalen af. Chuck Billy op het podium.. dat is een en al charisma. Zoals hij zelf al heeft aangegeven is er een pré - en een postperiode als het gaat over zijn kankerdiagnose. Dit vertaalt zich anno 2026 in een ongelofelijke podiumprésence waarbij de goesting ervan afdruipt. Wild om zich heen slaan doet hij niet meer, maar het contact met de fans opzoeken des te meer. Hoogtepunten van dit concert waren o.a. nummers van hun nieuw album “ Infanticide A.I.”, “Shadow People” en “ Nature of the Beast”. Afsluiten deden ze met het snelle “Over The Wall” uit 1987. De eerste circle pit van de dag diende zich aan.
EPICA
Ik kan het maar niet van me afzetten. Wanneer ik frontvouw Simone Simons aan het werk zie, en vooral hoor, denk ik onlosmakelijk aan de sirenenzang zoals beschreven in de Griekse mythologie. In die verhalen lokken Sirenen, met hun onweerstaanbaar gezang, zeevaarders in de val. Dodelijk was Simone gisteren niet, onweerstaanbaar echter wel. Melodische dramatiek en stevig gitaarwerk overspoelden het publiek…zoals de golven van de zee dat zouden doen. Uitschieters waren “ Sensorium” uit het eerste album, “ Cry for he Moon” ( 9 min.) en “ Consign to Oblivion”. Het concert van Nick Cave de dag ervoor moet vrij legendarisch geweest zijn daar Simone er een opmerking over maakte en haar wens uitdrukte ooit eens een concert van hem bij te wonen. De wei is ondertussen aardig volgelopen en Epica perst er nog “ Apparition” en “Arkana” van het laatste album uit. Apathisch blijven stil staan is niet gewenst bij Epica daar bij “Beyond The Matrix” aan het publiek gevraagd wordt om mee te springen. De vraag echter om bij de laatste song twee circle pits te maken viel in dovemansoren.
Iron Maiden
Jaargang twee ondertussen voor de “Run For Your Lives” wereldtournee en tevens de 31ste (!) keer dat Maiden in ons land optreedt. Op de planning gisteren: een volledige show van 17 liedjes met hart en ziel brengen voor het 50-jarig bestaan van de band. Al de songs komen trouwens uit de eerste 9 albums, al moeten we nuanceren dat er geen enkel liedje van het “No Prayer For The Dying” album werd gespeeld. Sinds verleden jaar koos Iron Maiden als achtergrond voor visuals op LED-schermen en het moet gezegd: ze komen bijzonder goed tot hun recht zonder evenwel overheersend te zijn. Zo werd bij de intro van het concert, op de tonen van “ The Ides Of March” een visuele wandeling gemaakt doorheen Oost-Londen waarbij men het huis ziet waar Steve is opgegroeid, het café “ Cart and Horses” dat beschouwd wordt als de geboorteplaats van de band en nog zoveel meer zaken waarbij Maidenfans duimen en vingers van aflikken. Jammer genoeg speelde de laaghangende zon parten want de visuals waren amper te zien. De eerste 3 gebrachte liedjes ( Murders In The Rue Morgue, Wrathchild en Killers) zijn afkomstig van de albums die werden ingezongen door frontman Paul Di’Anno. Aangezien hij in 2024 is komen te overlijden zullen we nooit met echte zekerheid weten wat er nu precies gepland stond om Paul een aantal nummers te laten (mee)zingen op specifieke data van deze jubileumtour. Stel u voor, het zou wat geweest zijn…. Het valt trouwens op dat nieuwkomer Simon Dawson een enorme progressie heeft gemaakt in vergelijking met verleden jaar. Waar het toen tijdens “Phantom Of The Opera” wel nog eens fout kon lopen werden de song nu retestrak gebracht. Wat echter niet gezegd kan worden van het Frans van Bruce. Het is mij compleet onduidelijk waarom hij zowel in Frankrijk als in België willens nillens Frans wil spreken. Na meezinger “ The Number of The Beast” was het tijd voor nieuwkomer dit jaar “Infinite Dreams” die “ The Clairvoyant” vervangt. Het lied werd al sinds 1988 niet meer gespeeld. Tijd dan voor drie liedjes uit het “ Powerslave” album waarbij “ The Rime of The Ancient Mariner” werkelijk voor een auditief en visueel hoogtepunt zorgt. Jammer genoeg werd er geen vuurwerk gebruikt bij de apotheose van het lied. Vervolgens het oerbekende “ Run To The Hills” en “ The Trooper”. Bij de laatstgenoemde song kwam antiheld en mascotte Eddie ook eens een bezoekje op het podium brengen waarbij hij, traditiegetrouw, wild zwaait met zijn sabel. Gezien de medische historiek van frontman Bruce Dickinson is het verbazingwekkend hoeveel longinhoud de man heeft en hoe moeiteloos hij de hoge noten haalt…..en kan behouden…..gedurende 30 seconden…. Voorbeeld hiervan is “ Seventh Son of A Seventh Son” en “ Hallowed Be Thy Name”. Drie liedjes geprogrammeerd als encore: Aces High, Fear Of The Dark en het immens populaire “Wasted Years” dat geschreven werd door Adrian Smith na de slopende “ Powerslave” tour. Algemeen kunnen we besluiten dat Iron Maiden zeer consistent, betrouwbaar en tomeloos hun show heeft gebracht….zoals zij dat altijd al hebben gedaan in die 50 jaar. Ik wil graag eindigen met mijn dankbaarheid te uiten voor het persoonlijk realiseren van een droom en mijn respect te uiten naar de fans die repetitief uren en uren in barre weersomstandigheden staan te wachten om hun favoriete band te zien. I salute you en…UP THE IRONS!!
Tekst en foto’s: Dennis De Loor
.
